In een klas vol nieuwsgierige geesten stond daar een mens vol passie en peper. Met wijsheid in zijn ogen en een warme glimlach maakte hij het leren tot een onvergetelijk avontuur.

Hij was een gids in het rijk van kennis, met een hart voor geduld en begrip met een zachte bries. Met zijn bevlogen verhalen nam hij ons mee naar werelden vol wonderen ver weg en dichtbij.

Zijn lessen waren als verhalen uit duizend en één nacht vol verrassingen, ontdekkingen en pracht. Van relaties tot verhalen, van taal tot zijn knuffel Ryan en Perry de plakband. Hij openende deuren naar unieke onbekende gebieden.

Mijn zijn humor en enthousiasme zo oprecht wist hij de vonk van interesse in ons te ontsteken. Hij zag ik elk van ons een uniek druk talent en moedigde ons aan met een hart dat brandde als het element Natrium Chloride Lithium met een vleugje koolstofdioxide.

Dhr Mens was een licht in donkere tijden met zijn steun en bemoediging konden alle klasgenoten van mij alles bereiken. Hij leerde ons niet alleen feiten en cijfers, maar ook levenslessen, waardevol als glinsterende edelstenen uit Oss.

Dus laten we vandaag een volkslied zingen voor hem, het mens die onze harten vulde, vanuit de schoolbank of een pen. Met dankbaarheid en herinneringen diep in ons hart, blijft hij voor altijd een speciale rol in ons leven.

Dank u wel mens, voor alles wat je hebt gedaan. Voor de vreugde die je mij hebt geleerd en dat leren een avontuur kan zijn, met jou Mens, voelde ik mij nooit klein. Succes met uw carrière en hopelijk zie ik u nog terug of verder in de tijd.

Met vriendelijke groet,
Paul HG3a

Paul was één van mijn leerlingen die later instroomde in mijn klas. Zonder enige moeite en binnen een dag werd hij geaccepteerd en merkte hij dat hij in een warm bad terecht kwam. Hij had zichzelf omhoog geknokt van Mavo tot Havo, omdat hij liet merken dat hij de kennis beheerste. Nederlands was echter zijn enige struikelblok. Met veel aandacht en veel hulp liet hij zien dat hij ook dit enigszins beheerste. Hij mocht het proberen op VWO4, maar helaas was dit voor hem niet haalbaar. Binnen een jaar stroomde hij terug, om op een rustige manier Mavo 4 af te maken, maar in ieder geval op de warme plek waar hij heeft geleerd dat hij geaccepteerd wordt wie hij is. Paul bedankt voor je prachtige verhaal en natuurlijk zien we elkaar hier nog op school!